Zieliński Tadeusz, ur. 1859, Skrzypczynce k. Humania (ob. Ukraina), zm. 1944, Schondorf k. Monachium, filolog klas.; historyk staroż. Grecji i Rzymu, kultury i religii antycznej. Studiował na uniw. w Petersburgu, Lipsku, Monachium, Wiedniu. W 1887-1920 prof. uniw. w Petersburgu, po I wojnie świat. powrócił do Polski. W 1922-34 prof. Uniw. Warszawskiego. W czasie II wojny świat., ze względu na chorobę, wyjechał do córki w Niemczech, gdzie zmarł. Członek AU (od 1907), PAU i PAL oraz wielu zagranicznych towarzystw naukowych. W okresie międzywojennym był jedną z najbardziej znanych postaci humanistyki w Polsce, a także sławą eur. w dziedzinie badań nad antykiem. Autor m.in. pionierskich prac: Die Gliederung der altattischen Komodie (1885) o kompozycji komedii staroattyckiej i tragedii, Cicero im Wandel der Jahrhunderte (1897, wyd. 4. 1929) o wpływie dzieł Cycerona na kulturę eur., ponadto wielotomowych cykli: Religie świata antycznego (1921-34) i Świat antyczny
To jest ekstra strona internetowa.
Dzięki tej stronie pozyskasz dobre linki.
Bajki
Akambowie z Kenii, lud Yao i inne ludy wokół jez. Malawi oraz ludy południowoafryk. (Basuto, Szona, Tswana) wierzą, że pierwszy człowiek wyszedł z otworu w skale. Hererowie z Namibii twierdzą, że pierwsza para ludzi, Makuru i jego żona Kamangarunga, pochodzi z mitycznego “drzewa życia”, które ma znajdować się w świecie podziemnym. Natomiast Zulusi i Tongowie z Afryki Pd. i Mozambiku wierzą, że pierwsi ludzie powstali z trzciny.